Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου, 2020 | Επικοινωνία
trans gif

Ιωάννης Γράμμος: Να δημιουργηθεί κάτι σε Ευρωπαϊκά πρότυπα

  20/09/2020 15:15
Ιωάννης Γράμμος: Να δημιουργηθεί κάτι σε Ευρωπαϊκά πρότυπα

Ιωάννης Γράμμος: Να δημιουργηθεί κάτι σε Ευρωπαϊκά πρότυπα

  20/09/2020 15:15

Ποιος είναι ο Ιωάννης Γράμμος …

Μετανάστες και οι δύο οι γονείς μου, Έλληνες στη Γερμανία, γεννήθηκα εκεί, από νηπιαγωγείο μέχρι τις σπουδές μου στο αθλητικό πανεπιστήμιο Κολονίας. Ότι έχει σχέση με ποδόσφαιρο, το έζησα εκεί στη Γερμανία. Ξεκίνησα ποδόσφαιρο από τα 8 και μέχρι τα 18 μου έπαιζα στην πόλη που γεννήθηκα στο SV Darmstadt 1898 και μετά όταν πήγα για σπουδές αγωνιστικά σε διάφορες ομάδες στην περιφέρεια της Κολονίας. Μετά τις σπουδές πήγα στην Αργεντινή στη Ρίβερ Πλέιτ, για να κάνω ένα πρακτικό και έμεινα εκεί 2 χρόνια. Βασικά ήθελα να δω τις διαφορές στην υποδομή με σύγκριση τη Γερμανία. Και η Γερμανία εκείνη την περίοδο έδινε και δίνει πολύ σημασία στις υποδομές δεν το συζητάμε, αλλά η προσέγγιση στην Αργεντινή ήταν τελείως διαφορετική σε σχέση με τη Γερμανική.

Παναθηναϊκός πως προέκυψε… 

Μετά πήγα Ελλάδα, έψαξα να κάνω κάτι δικό μου όσον αφορά τις δικές μου Ακαδημίες, ήθελα να πάρω τις σχολές τις Ρίβερ Πλέιτ στην Ελλάδα. Ήταν και η πρώτη φορά που πήγαινα εξάλλου στην Ελλάδα για μεγάλο χρονικό διάστημα, μέχρι τότε πήγαινα κάθε καλοκαίρι για διακοπές. Είχα πάρει άδεια να ανοίξω σχολές Ρίβερ Πλέιτ, αλλά δεν ήταν εύκολο να το κάνεις μόνος. Μετά ήρθε μια πρόταση μέσω ενός φίλου το 2006 από τον Παναθηναϊκό και εντάχθηκα απευθείας στις Ακαδημίες μέχρι το 2013. Στον ΠΑΟ είχα αρχίσει από τα Κ13 και κάθε χρόνο ανέβαινα και ένα σκαλί και τελείωσα την πορεία μου στην πρώτη ομάδα, ως βοηθός του Χουάν Ραμόν Ρότσα. 

Η μετακίνηση το Κατάρ…

Στον Παναθηναϊκό είχαμε δημιουργήσει το κομμάτι της φυσικής κατάστασης από την αρχή με τον Γιώργο Νάσση, το Performance Lab του ΠΑΟ, το PAO Lab που λέγαμε, απίστευτο για τα τότε χρόνια, πολύ ψηλό επίπεδο για ευρωπαϊκά επίπεδα. Ο Γιώργος είχε πάει νωρίτερα στο Κατάρ και όταν ψάχθηκα να φύγω με εργοδότησαν άμεσα στο  ASPETAR του γνωστού Aspire Zone. Εκεί ήμασταν 30 γυμναστές από 22 χώρες, όλοι προερχόμενοι από ομάδες υψηλού επιπέδου, Liverpool, Malaga, Montpellier, Sevilla κλπ. To Excellence in football Project ήταν ένα ιδιαίτερο και μοναδικό πρόγραμμα όπου υπήρχαν υψηλοτάτου επιπέδου ανταλλαγές απόψεων πάνω στο ποδόσφαιρο και παρέμεινα εκεί για 5,5 χρόνια. 

Πρόταση ΑΠΟΕΛ... 

Μέσω του Βαγγέλη Σάμιου που συνεργαστήκαμε μαζί στον Παναθηναϊκό και ήρθε στον ΑΠΟΕΛ και επειδή γνώριζε ότι ήθελα μια αλλαγή ποδοσφαιρική και μου πρότεινε να έρθω μαζί του για να οργανώσουμε τις Ακαδημίες στον ΑΠΟΕΛ. Δυστυχώς μου έφυγε νωρίς και μου άφησε όλο το φορτίο. Ο Βαγγέλης αναγκάστηκε να φύγει λόγω οικογένειας και επέστρεψε στο σπίτι του στον ΠΑΟ. Εγώ συνεχίζω αυτό που ξεκινήσαμε μαζί και ελπίζω να μπορώ να το εξελίξω παραπέρα όπως είχαμε προγραμματίσει. 

Τι επίπεδο βρήκες στον ΑΠΟΕΛ...

Όταν έρχεσαι σε μια χώρα το πρώτο πράγμα που προσπαθείς να καταλάβεις είναι πως λειτουργεί ο ποδοσφαιρικός κόσμος. Δεν μιλάω μόνο για τον ΑΠΟΕΛ, αλλά γενικά. Δεν βρήκα πολλά. Για να σχεδιάσω έπρεπε να βάλω κάτω κάποια πράγματα, για να καταλάβω αν υπάρχει μια φιλοσοφία, τι παίκτες υπάρχουν, τι νοοτροπία έχουν, πως λειτουργεί η ομοσπονδία κλπ. Αυτό που βρήκα δεν μπορώ να πω ότι ήταν υψηλού επιπέδου, ίσα ίσα, βρήκαμε τα πράγματα σε χαμηλά επίπεδα με σύγκριση τα ευρωπαϊκά επίπεδα . Ξέραμε όμως, ότι θα είχαμε γρήγορα αποτελέσματα, γιατί όταν δεν υπάρχει τίποτα και βάλεις μόνο μια οργάνωση και μια απλή σειρά θα έχεις γρήγορα αποτελέσματα. Συγκεκριμένα είχα πει και τότε στον Βαγγέλη, θα το φτάσουμε σε ένα σημείο που δεν θα έχουμε εύκολα αντιπάλους στο Youth. Θα παίζουμε ένα συγκεκριμένο παιχνίδι όπου οι άλλοι ίσως δεν θα μπορούν να ακολουθήσουν. Μετά του λέω τι; Τι θα κάνουμε, είμαστε εγκλωβισμένοι σε ένα νησί. Πως θα πάμε στο επόμενο επίπεδο που είναι το διεθνές επίπεδο; Για αυτό το λόγο το μόνο πρωτάθλημα που μας ενδιαφέρει να παίρνουμε είναι το Κ19 για να έχουμε το προνόμιο να παίζουμε στο Youth league και να παίρνουμε διεθνείς εμπειρίες. Γιατί εκεί βλέπεις την πραγματικότητα, που βρίσκεσαι. Εδώ θα κάνεις τη διαφορά επειδή είσαι ΑΠΟΕΛ και σαν ΑΠΟΕΛ έχεις τους καλύτερους ή από τους καλύτερους ποδοσφαιριστές στην Κύπρο, όπως είναι φυσιολογικό, είτε εδώ θα είναι είτε στην Ομόνοια η σε μια, ΑΕΛ και στον Απόλλων, εκεί βλέπω να υπάρχουν οι καλύτεροι παίκτες. Σίγουρα θα είσαι πρωταγωνιστής, το θέμα όμως για να φτάσεις να έχεις παίκτες να παίζουν στην πρώτη ομάδα και ο στόχος μας είναι αυτός, θα πρέπει να ανταγωνίζονται οι παίκτες μας και στο εξωτερικό για να περνούν εμπειρίες και επιπλέον κίνητρα. Εγώ την πρώτη χρονιά είχα πει στους παίκτες μου το πρωτάθλημα θα το πάρουμε αν έχετε αυτό στο μυαλό, βγάλτε το από το κεφάλι σας. Το θέμα είναι τι θα κάνετε για να γίνεται καλύτεροι και να παίξετε στην πρώτη ομάδα. 


Ταλέντα υπάρχουν στην Κύπρο…

Εγώ πάντα λέω ταλέντα υπάρχουν παντού. Η διαφορά η μεγάλη είναι υπάρχουν αυτοί που είναι τρελαμένοι με το ποδόσφαιρο και είναι αυτοί που πρέπει να τους σπρώχνεις για να τους παρακινείς. Είναι αυτό που λέω τώρα και στα Κ19, εγώ δεν θα σας δείρω για να παίξετε ποδόσφαιρο, θα σας παλέψω όσο μπορώ, θα σας λέω καθημερινά τα ίδια και τα ίδια, γιατί τα απλά πράγματα πρέπει να δουλέψεις σε ψηλό βαθμό για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις στην Α’ ομάδα. 
Που υστερεί ο νεαρός Κύπριος σε σχέση με τον ξένο, το ακούμε συχνά…
Η αφοσίωση, να έχει ξεκάθαρο στόχο, τι θέλει να πετύχει στο ποδόσφαιρο, αυτό αν δεν το έχεις δεν μπορείς να πετύχεις. Αν δεν κάτσεις να ασχοληθείς εσύ ο ίδιος, όσο και να σε δουλέψει κάποιος, να σε παρακινεί,  αν εσύ ο ίδιος δεν θες θα αποτύχεις. Στο εξωτερικό τα παιδιά έχουν ξεκάθαρο στόχο όσον αφορά το ποδόσφαιρο, εδώ δεν το έχουν αυτό και είναι κάποιες στιγμές που αναρωτιέμαι αν το θέλει περισσότερο ο γονιός παρά το παιδί. Και έχουμε τέτοια θέματα πάρα πολλά και πιστεύω εκεί είναι το θέμα. Έχει παιδιά που το θέλουν και θα πετύχουν. Αλλά υπάρχουν και πολλοί που είναι εκεί για να περνούν την ώρα τους και όχι για να παίξουν ποδόσφαιρο.


Τη δομή του αναπτυξιακού πως την βλέπεις…

Πρώτη χρονιά στα Κ17, είχαμε 19 ομάδες υπήρχαν και κάποια σχόλια που γράφονταν σε κάποια πόρταλ για τα σκορ που ξέφευγαν. Εκπαιδεύω τα παιδιά μου να κάνουν ότι καλύτερο μπορούν στο παιχνίδι και να καταλαβαίνουν το παιχνίδι μέρα με την μέρα καλύτερα. Κάποια στιγμή τους είχα πει και το πέτυχαν, δεν είναι μόνο η νίκη που μας ενδιαφέρει, αλλά και η καλή απόδοση με συνδυασμό του αποτελέσματος. Εγώ θέλω μέσω όρο κάθε παιχνίδι να βάζετε 5 γκολ. Και το πέτυχαν, τόσο στον πρώτο, όσο και στον δεύτερο γύρο. Επειδή δεχόμασταν πολλά γκολ στον πρώτο γύρο, λόγω ότι το παιχνίδι μας είναι πολύ επιθετικό, τους είχα πει στον δεύτερο γύρο αν και είναι πιο ανταγωνιστικός, θα παραμείνουμε στα 5 γκολ μέσο όρο αλλά θα διορθώσουμε την άμυνά μας. Και το πετύχαμε παραμείναμε μέσο όρο στα 5 γκολ ανά παιχνίδι και μειώσαμε τα γκολ που δεχόμασταν στο 1 ανά παιχνίδι. Πετύχαμε στη σεζόν συνολικά 180 γκολ. Το επίπεδο ήταν χαμηλό και για μένα αυτό ήταν λίγο απογοητευτικό. Το περίμενα και το έβλεπα και τη δεύτερη χρονιά, διότι οι αντίπαλοι δεν ασχολήθηκαν με το να βελτιώσουν το ποδόσφαιρο και τους παίκτες τους, αλλά ασχολούνταν πώς να κάνουν scouting εμάς και να κτυπήσουν εμάς. Χωρίς να υπάρχει κάτι ιδιαίτερο στο παιχνίδι τους. Εμείς από την πλευρά μας, δεν πρόκειται να ξεφύγουμε ποτέ από αυτό που εκπαιδεύουμε. Να είμαστε εμείς η δυναμική ομάδα, που έχει κατοχή, παίζει επιθετικό και ελκυστικό ποδόσφαιρο και μέσα από αυτά να εκπαιδεύονται τα παιδιά. Προηγούμενες  χρονιές δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί η Κ17 είχε 36 παιχνίδια και η Κ19 που είναι ένα σκαλί κάτω από την πρώτη ομάδα το πρωτάθλημά της έχει 26 παιχνίδια, άρα λιγότερα. Και για μένα είναι ένα ερωτηματικό, πως τα σκέφτονται και τα κάνουν. Η Κ19 φτάνει με το κύπελλο αλλά θα πρέπει να φτάσεις στον τελικό για άλλα 5 παιχνίδια άρα 31 που είναι και πάλι λιγότερα από την Κ17. Και  από τη στιγμή που δεν υπάρχει η Β’ ομάδα, από τη Κ19 μέχρι την πρώτη ομάδα, είναι τεράστια η διαφορά και το χάσμα. Φέτος είναι πιο ανταγωνιστικό από την αρχή και είναι ωραίο, με τις πιο δυνατές ομάδες. Δυστυχώς έχουν μειωθεί παρά πολύ τα παιχνίδια και θα έχουμε 10 παιχνίδια λιγότερα. Δεν ξέρω αν η απόφαση πάρθηκε για την τελική φάση του ευρωπαϊκού στο Κ17 που θα διεξαχθεί στην Κύπρο, που αν είναι για αυτό τον λόγο, για μένα είναι λάθος και είναι εις βάρος της εκπαίδευσης. Δεν μπορείς σε μια ποδοσφαιρική χρόνια να μου μειώνεις 10 παιχνίδια που είναι πολύ σημαντικά εάν και εφόσον δεν είναι παιχνίδια άνω τον 5:0. Κάποια πράγματα δεν τα καταλαβαίνω, προσπαθώ, αλλά δεν τα έχω δει και κάπου στο εξωτερικό για να πω εντάξει, το είδαν κάπου έξω και θέλουν να το κάνουν και εδώ.


Τι μεθοδολογία εφαρμόζεται στα αγωνιστικά τμήματα στον ΑΠΟΕΛ…

Παίζουμε το 4-3-3 με τις διαφορετικές παραλλαγές και σε κάποια παιχνίδια ξεφεύγαμε από το βασικό μας σχήμα λόγου ειδικών περιπτώσεων. Για παράδειγμα όταν παίζω με μια ομάδα που έχει έναν επιθετικό ή πολλές φορές εισαγωγικά και κανέναν, για να μου παίξει ένα 1-5-4-1, εκεί για μένα είναι το ερωτηματικό πως μπορώ να εκπαιδεύσω τον σέντερ μπακ μου εφόσον έχει ένα η κανέναν αντίπαλο. Εγώ πήγαινα πολλές φορές και έπαιζα 1-2-3-5, έτσι ώστε να έχω περισσότερους παίκτες ψηλά και να μπορώ να αντιμετωπίσω τις κλειστές άμυνες με το short passing game και από εκεί και πέρα να βάζω και τον σέντερ μπακ μου στο ένας εναντίον ενός ή στο δύο εναντίον ενός, που δημιουργείτο σε αντεπιθέσεις και τον εκπαιδεύει γιατί θα πρέπει να αντιδράσει σε τέτοια κατάσταση και να βρει τη λύση. Πολλές φορές σκόπιμα βάζουμε τους παίκτες μας σε ένα σύστημα, που δεν θα το έλεγες και ορθόδοξο, για να μπορώ να εκπαιδεύω κάποια πράγματα και κάποιους συγκεκριμένους παίκτες. Εγώ σαν ΑΠΟΕΛ, θέλω να είμαι πρωταγωνιστής και πιστεύω με το 1-4-3-3, είμαι πιο επιθετικός, είναι ένα σύστημα που δημιουργεί πιθανότητες επιθετικού ποδοσφαίρου, δημιουργούνται παραπάνω τρίγωνα και μπορείς να επιβάλεις το ποδόσφαιρο κατοχής που για εμάς είναι η βάση μας. Εμείς σε αυτό θα παραμείνουμε, μια ακαδημία που παίζει επιθετικό ποδόσφαιρο και επιβάλει το παιχνίδι της στον αντίπαλο.


Πως βλέπεις τις μικρές Εθνικές ομάδες…

Μπορεί να αγωνίζονται με πιο δυνατές σε εισαγωγικά ομάδες, αλλά και από αυτές που ήρθαν τα τελευταία δυο χρόνια εδώ δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο στα προκριματικά. Δεν είδα κάτι το ιδιαίτερο κάποια φιλοσοφία παιχνιδιού όταν παρακολουθούσα τους δικούς μου ποδοσφαιριστές. Κάθονται πίσω, παίζοντας μια προσαρμογή με αντεπιθέσεις και δεν βλέπεις κάτι επιθετικό, ενθαρρυντικό που αρμόζει στο αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, που θα δώσει στον παίκτη σου την αυτοπεποίθηση να παίξει ποδόσφαιρο να επιβάλει το παιχνίδι του. Θα πρέπει να δεις τι μπορείς να στηρίξεις. Όταν μιλάμε για μια φιλοσοφία, πρέπει να ξέρεις πως θα την στηρίξεις, σε ποιους προπονητές θα την δώσεις για να την στηρίξουν. Πρέπει να δεις ποιον θα εντάξεις σε αυτή τη φιλοσοφία, μπορεί αυτός να την στηρίξει, έχει τις ικανότητες να το εκπαιδεύσει και σίγουρα θα πάρει και χρόνια. Όταν βλέπω κάθε χρόνο να αλλάζουν οι προπονητές στις Εθνικές ομάδες, για μένα αυτό είναι πολύ μεγάλο ερωτηματικό εάν θα λειτουργήσει. Ποιος θα το εκπαιδεύσει άμα αλλάζεις προπονητές κάθε χρόνο. Εμείς στον ΑΠΟΕΛ, οι ίδιοι προπονητές είμαστε από τότε που αναλάβαμε. Μόνο ένας έφυγε. Δεν υπάρχει λόγος για εμάς να κάνουμε αλλαγές προπονητών. Εκπαιδεύουμε συνεχώς, υπάρχει η φιλοσοφία μας και πολύ δουλειά, να το πάμε όλοι μαζί συνεχώς σε ένα πιο ψηλό επίπεδο. Εκπαιδεύουμε  και κάνουμε σχεδόν όλοι το ίδιο, και προσπαθούμε να το σταθεροποιήσουμε. Και θα μας πάρει χρόνια αυτό, για να πεις, ξέρεις όταν βλέπεις όλα τα τμήματα του ΑΠΟΕΛ, από τα Grassroots μέχρι το Κ19 ότι στα πρώτα 5 λεπτά που θα τους δεις να πεις ότι παίζουν ακριβώς με τον ίδιο τρόπο.


Στον ΑΠΟΕΛ υπάρχουν ταλέντα…

Ναι υπάρχουν και έρχονται οι επόμενοι. Ήδη σε πιο μικρές ηλικίες υπάρχουν αρκετά ταλέντα και περιμένουμε πολλά από αυτούς. Είναι κάποια παιδιά πολύ αφοσιωμένα στο ποδόσφαιρο και θα κάνουν τον δρόμο τους. Παίζει πολύ μεγάλο ρόλο που έχουμε στη πρώτη ομάδα τον Μαρίνο Ουζουνίδη, γιατί κακά τα ψέματα ένας Έλληνας προπονητής, καταλαβαίνει πιο εύκολα, έχει παίξει ποδόσφαιρο εδώ, έχει προπονήσει και είναι εύκολο να στηρίξει ένα τέτοιο Academy Project. Εξάλλου έχει προωθήσει και σε άλλες ομάδες παίκτες στην πρώτη ομάδα. Μίλησε με τα καλύτερα λόγια για την Ακαδημία, δεν είναι τυχαίο, ότι πρώτη φορά παιδιά έχουν πάει μετά από 10 χρονιά στην πρώτη ομάδα και έχουν συμμετάσχει έστω και σε φιλικά παιχνίδια με τόσο πολλή χρόνο συμμετοχής και καθόλου τυχαία που ο Γιάννης Σατσιάς έκανε ήδη ντεμπούτο. Και αυτά τα παιδιά, στο φιλικό με την Ανόρθωση, άλλαξαν τελείως τη ροή του παιχνιδιού. Και θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι, δεν είπε κανείς να παίξουν από φέτος αυτά τα παιδιά, αλλά σε 3 χρόνια τους θέλω να είναι βασικοί. Αλλά μπορεί μάλλον κάποιος και από φέτος.

Από τα 19 και μετά υπάρχει ένα χάσμα, δίνουμε ταλέντα δανεικούς…
Προσωπικά δεν πιστεύω ότι έχει νόημα να δώσω δανεικό ένα ταλαντούχο ποδοσφαιριστή σε Β’ εθνική, δεν το συζητάω καν, αν θα δώσω σε Α’ εθνική θα πρέπει να είναι σε ανταγωνιστική ομάδα.  Αυτές όμως έχουν τους δικούς τους παίκτες, άρα γιατί να πάρουν τους δικούς μας. Υπάρχουν δύο λύσεις. Η έχεις ένα φιλικό σωματείο, κάποιοι εδώ το βλέπουν κάπως ύπουλο αυτό, ενώ στο εξωτερικό που έχω μεγαλώσει είναι φυσιολογικό να έχεις φιλικά σωματεία, να μπορείς να έχεις τους δικούς σου παίκτες  της Κ19. Διότι η εκπαίδευση δεν τελειώνει εκεί, έχει και κάποιους που είναι "αργής ανάπτυξης" και θα πρέπει να δώσεις τον χρόνο μέχρι τα 21. Άρα θα την έχεις σαν 2η ομάδα που τώρα δεν υπάρχει, αλλά θα έχεις εκεί και ένα προπονητή που υποστηρίζει τη φιλοσοφία σου, γιατί αν δεν έχεις, τότε δεν έχει και κανένα νόημα να το κάνεις. Η δεύτερη λύση είναι μια που δεν έχει γίνει γενικά στον Ελλαδικό χώρο. Δεν υπάρχουν συνεργασίες με το εξωτερικό και δεν μιλάω για Α’ εθνική ομάδες , μιλάω και για Β’ και για Γ’  εθνική ομάδες του εξωτερικού . Μπορώ να στείλω εύκολα ένα ποδοσφαιριστή στη Γ’ εθνική και Δ’ εθνική Γερμανίας να παίξει 2-3 χρόνια και όταν γυρίσει, να είστε σίγουροι, ότι θα μπορεί να παίξει εδώ Α’ εθνική με κλειστά τα μάτια. Άρα θα εκπαιδευτεί. Εδώ είναι αμφίβολο το έχουμε δει, ειδικά με τα παιδιά που ανέφερες πριν, παιδιά που έβγαζαν μάτια στο Κ19, είτε αυτός ήταν ο Πολυκάρπου, ο Κατσαντώνης, ο Καραγιάννης, Αρτεμίου, που έπρεπε για μένα να έπαιρναν μια ίδια ευκαιρία όπως τώρα ο Σταύρος Γαβριήλ, ο Γιάννης Σατσιάς, και ο Νικόλας Κουτσάκος, αλλά δεν την πήραν. Αλλά τότε είχαμε άλλο σκεπτικό και άλλους προπονητές, αλλά αυτά τα παιδιά ήταν παιδιά που μπορούσαν να ανταποκριθούν. Ο στόχος μας είναι του χρόνου να στείλουμε στην Α’ ομάδα 2-3 παιδιά, γιατί για αυτόν τον αριθμό μιλάμε, δεν μπορούμε παραπάνω. Αλλά θέλουμε βοήθεια, ένα Youth League δεν βοηθάει. Τα παιδιά στο πρώτο παιχνίδι με την Καραμπάχ  για το Youth League, ενώ ήξεραν, ότι την είχαμε σαν ομάδα, έτρεμαν τα πόδια τους γι’ αυτό ήρθε και το Χ στην έδρα μας. Στο έκτος έδρας  παιχνίδι ήρθε πολύ εύκολα το 1-0 και η νίκη, αλλά μας έλλειπε όμως η εμπειρία για να διαχειριστούμε το παιχνίδι σε πιο ψηλό επίπεδο για 90 λεπτά, Χρειαζόμαστε να πηγαίνουμε σε τουρνουά στο εξωτερικό σε ψηλό επίπεδο για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε εμπειρία. Τα τμήματα μας θα πρέπει να πηγαίνουν τουλάχιστον ένα με δυο τουρνουά ετησίως στο εξωτερικό για να αποκτήσουν εμπειρίες.


Τις μικρές Εθνικές πως τις βλέπεις… 

Κακά τα ψέματα και εγώ που πηγαίνω και βλέπω τους δικούς μου παίκτες που τους εκπαιδεύω, αναρωτιέμαι αν είναι οι δικοί μου. Στις Εθνικές παίζουν με ένα διαφορετικό τρόπο, παθητικό τρόπο, που για μένα αυτό δεν είναι ποδόσφαιρο, είναι φοβισμένο ποδόσφαιρο. Αν έπαιζαν πιο επιθετικά θα έρχονταν και καλύτερα αποτελέσματα. Οι μικροί μπερδεύονται, επειδή ειδικά εμείς στον ΑΠΟΕΛ ζητάμε άλλα και στις Εθνικές άλλα. Είναι όμως και μια ικανότητα του κάθε παίκτη να μπορεί να προσαρμόζεται στο τι ζητάει ο προπονητής. Είναι και αυτό ένα κομμάτι της εκπαίδευσης, αλλά πιστεύω, ότι αδικούνται τα παιδιά με τον παθητικό τρόπο παιχνιδιού.

Στα 3 χρόνια στον ΑΠΟΕΛ δέχθηκες παρεμβολές, αδικούνται παιδιά…

Όχι, από την μέρα που είχαμε έρθει εμείς [Σάμιος] δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα.  Αλλά, όταν έρχονται γονείς με διάφορα επιχειρήματα, σωστά ή λάθος δεν μπαίνω στη διαδικασία να το ψάξω και αυτά συμβαίνουν συνεχόμενα, σίγουρα δεν έρχονται από το πουθενά. Από τότε που ήρθαμε δεν υπάρχουν τέτοιο πράγματα. Το θεωρώ άδικο, όποιος μπορεί, μπορεί και στο τέλος της ημέρας, και να θέλω να σπρώξω κάποιον, αυτό θα φανεί μέσα στο γήπεδο και θα αποτύχει από μόνος του και θα εκτεθεί και ο προπονητής. Αυτό έχει ημερομηνία λήξης και στην Ακαδημία μας αυτό δεν υπάρχει τουλάχιστον από τότε που είμαι εδώ.


Πίεση από γονείς…

Δεν μου αρέσει να μιλάω σε γονείς, τώρα είναι αλλιώς και πρέπει να μιλάω ως Τεχνικός Διευθυντής. Αλλά με τις ηλικίες που έχω, ότι έχω να πω, θα το πω απευθείας στον ποδοσφαιριστή μου. Και αυτό είναι ένα μεγάλο μειονέκτημα που αντιμετωπίζω εδώ, επειδή οι νεαροί στην Κύπρο δεν έχουν μάθει να μιλάνε από μόνοι τους. Έχουν δίπλα τους τον μπαμπά και τη μαμά. Στο εξωτερικό δεν υπάρχει αυτό το πράγμα, πχ ένα 17χρονο Γερμανάκι  θα έρθει από μόνο του, έχει τη δικιά του άποψη, γνώμη και θα ακούσει αυτά που έχουν να του πουν. Αυτό στη Γερμανία συμβαίνει στο 90%, με 10% μόνο να είναι εμπλεκόμενοι οι γονείς, ενώ εδώ είναι το ποσοστό σχεδόν αντίστροφο.
Που εστιάζεται η μεγάλη διαφορά ενός 15χρονου Κύπριου με τον αντίστοιχο Γερμανό…
Δεν ξεκινάει στα 15 αλλά πολύ πιο νωρίς και έχει να κάνει με το σύστημα, όχι μόνο το ποδοσφαιρικό. Είναι πάρα πολύ σημαντικό το σχολείο. Γιατί όταν η δομή στο σχολείο στον αθλητισμό είναι σωστά δομημένη, ήδη ο παίκτης έχει παραστάσεις από αθλήματα όπως κολύμπι, στίβο κλπ. Επειδή θες αρχικά την πολύπλευρή εκπαιδεύσει είναι πάρα πολύ σημαντικό και μεγάλο πλεονέκτημα. Άρα έρχεται πολύ πιο έτοιμος στα 8-9 στο ποδόσφαιρο, έχει ήδη ένα άλλο επίπεδο εκπαίδευσης, στο συντονισμό, στη τεχνική, έχει κάνει πράγματα πιο δομημένα, όπως στο στίβο, τεχνική τρεξίματος κλπ., που εμείς στον ΑΠΟΕΛ τα βάζουμε στην εκπαίδευση σε νεαρή ηλικία. Έτσι όταν φτάσει στην ηλικία 9-12 να είναι ήδη σε άλλο επίπεδο.

"Όταν παίξαμε πέρσι με τη Ρεάλ Σαραγόσα δεν υστερούσαμε στη φυσική κατάσταση, ούτε στην τακτική κατανόηση. Υστερούσαμε στο τεχνικό κομμάτι, στην εκτέλεση του τεχνικού κομματιού. Αυτοί κολλούσαν την μπάλα να το πω έτσι, με 150 χιλιόμετρα και δεν τους έφευγε η μπάλα. Αυτό συμβαίνει και λογού ότι στο πρωτάθλημα μας στην Κύπρο δεν δεχόμαστε σε όλα τα παιχνίδια πίεση και για εμάς αυτό θα ήταν καλό, διότι θα βελτιώναμε την τεχνική μας σε πιο δύσκολες συνθήκες παιχνιδιού. Ελπίζω χρόνο με το χρόνο αυτό να αλλάξει και να βρούμε περισσότερο πίεση για να μπορέσουμε να εκπαιδεύσουμε τους παίκτες καλύτερα υπό πίεση. Υστερούσαμε στον αγώνα με τους Ισπανούς πολύ στο τεχνικό κομμάτι, που χωρίς το τεχνικό κομμάτι, δεν μπορείς να στηρίξεις και το τακτικό. Και δυστυχώς στην Κύπρο είναι πολλοί που ασχολούνται στις υποδομές με το τακτικό χωρίς να βλέπουν αρκετά και το τεχνικό".

Επίπεδο προπονητών στην Κύπρο…
Η ομοσπονδία ορίζει το επίπεδο εκείνου που θα πάρει το δίπλωμα. Αν συγκρίνω με εκείνα που γνωρίζω και από τον Ελλαδικό χώρο τι εκπαιδεύσεις υπάρχουν, η εκπαίδευση σαν εκπαίδευση και το περιεχόμενο είναι το ίδιο, γιατί το ορίζει η UEFA και σου λέει τι θα κάνεις για να πάρεις το κάθε δίπλωμα. Ναι αλλά υπάρχει μια μεγάλη διαφορά. Ποιος το εκπαιδεύει. Όταν στη Γερμανία έχω ένα εκπαιδευτή που τον λένε Ralf Peter, που είναι παγκοσμίως αναγνωρισμένος και σου μιλάει με ένα ανοικτόμυαλο τρόπο και δεν σου επιβάλλει ότι αυτός είναι ο τρόπος και ότι μόνο αυτό υπάρχει και σε βάζει να σκεφτείς και να το βρεις και από μόνος σου καταλαβαίνετε από μόνοι σας την διαφορά της εκπαιδεύσης. Σίγουρα ότι και να κάνεις πάντα εξαρτάται από τον εαυτό σου. Δεν πιστεύω ότι ένα δίπλωμα η μόνο η ομοσπονδία με την εκπαίδευση της που θα σου δοθεί θα σε κάνει απαραίτητα και καλό προπονητή. Θα πρέπει να ψαχτείς και ο ίδιος από μόνος σου και να εκπαιδεύεσαι συνεχώς, διότι το ποδόσφαιρο συνεχώς εξελίσσεται. Έχω δει προπονητές με το  C, να έχουν 10 φορές περισσότερες γνώσεις από προπονητές που έχουν το PRO και το έχουν πάρει και δώρο από την ομοσπονδία. 

Για τα Grassroots στον ΑΠΟΕΛ…
Όταν ήρθαμε με τον Βαγγέλη, αυτό που βρήκαμε πολύ οργανωμένο και σωστά δομημένο ήταν τα Grassroots. Έχουν μια σωστή δομή, μια σωστή φιλοσοφία, ήταν υπεύθυνος ο Κωνσταντίνος Γεωργιάδης, που τώρα είναι μαζί μας και στο αγωνιστικό. Και αυτό δεν θα χαθεί. Προσπαθούμε αυτή η γραμμή που υπάρχει ανάμεσα Grassroots και τα αγωνιστικό τμήματα να μην υπάρχει. Κάθε μήνα υπάρχουν συναντήσεις με όλους τους προπονητές του αγωνιστικού και των Grassroots, ανταλλάζουμε απόψεις, εκπαιδεύουμε και προσπαθούμε να το βελτιώσουμε περισσότερο.

Τι χρειάζεται κάποιος για να είναι ποδοσφαιριστής στις Ακαδημίες στον ΑΠΟΕΛ…

Πρέπει να είναι αφοσιωμένος 365 ημέρες στον χρόνο στον ΑΠΟΕΛ και στο ποδόσφαιρο. Είχαμε πολλά τέτοια θέματα, όπου οι νεαροί δεν βάζουν το ποδόσφαιρο ως προτεραιότητα. Είχαμε ένα παιχνίδι στα Κ17, πριν 2 χρόνια, ανάμεσα Χριστούγεννα και πρωτοχρονιά, όπου πήγα με αντίπαλο την Ομόνοια με 12 παίκτες στο παιχνίδι. Δεν με ενδιάφερε αν ήταν ντέρμπι, αλλά, οι νεαροί μας παίκτες είχαν πάει διακοπές με τους γονείς τους. Ανεπίτρεπτο για ΑΠΟΕΛ!! Αυτά πλέον στην Ακαδημία μας δεν υπάρχουν. Αν θες να είσαι στην Ακαδημία στον ΑΠΟΕΛ, πρέπει να είσαι 100% αφοσιωμένος, διαφορετικά δεν έχεις θέση.


Τι αλλαγές κάνατε στην Ακαδημία στον ΑΠΟΕΛ…
Από πλευράς διοίκησης έγιναν βελτιώσεις στα γήπεδα. Φέτος έχουμε ένα καινούριο γήπεδο, έχουμε συμπληρώσει πράγματα στο γυμναστήριο και έτσι βήμα, βήμα βελτιώνετε η κατάσταση στης υποδομές. Παρόλο όλες της προσπάθειες και όλα που παρέχει ο ΑΠΟΕΛ προς της Ακαδημίες, δυστυχώς δεν είναι αρκετά εάν συγκρίνουμε τη παρέχουν αντίστοιχες ομάδες ίδιου επιπέδου όπως τον ΑΠΟΕΛ στης Ακαδημίες τους. Για κυπριακά δεδομένα είμαστε ακόμα από τις καλύτερες στις παροχές προς την Ακαδημία. Στόχος μας, είναι να φέρουμε όλους τους ποδοσφαιριστές στα αγωνιστικά τμήματα σε ένα ψηλό επίπεδο. Αυτό φυσικά δεν μπορεί να γίνει από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά το πετύχαμε σε ένα αρκετά μεγάλο βαθμό και το συνεχίζουμε. Μετά στοχεύουμε στο ατομικό επίπεδο του κάθε παίκτη. Να τον βελτιώσουμε όσο μπορούμε για να είναι έτοιμος να πάει επάνω. Από φέτος έχουμε και τεχνολογικά βοηθήματα που θα μας βοηθήσουν επιπλέον να πετύχουμε πιο γρήγορα τους στόχους μας. Έχουμε θέσει και αυστηρούς εσωτερικούς κανονισμούς, όσον αφορά και εκείνο που είπα προηγουμένως με τις διακοπές, εμείς επιβάλλουμε το πρόγραμμά των παικτών πλέον, ενώ έχουμε αυστηρό κανονισμό όσον αφορά και τις ατομικές προπονήσεις. Έχουμε δει ότι αρκετοί νεαροί στον ελεύθερο τους  χρόνο που δεν είναι και αρκετός, πήγαιναν και έκαναν ατομικές προπόνησης έξω. Αυτό πλέον εσωτερικά απαγορεύεται αυστηρά για τις ομάδες Κ19 μέχρι και τα Κ16. Δεν είναι λογικό όταν εγώ σου δίνω την Κυριακή για ξεκούραση για ψυχοσωματικούς λόγους, εσύ να πηγαίνεις να κάνεις 2 ώρες ατομική προπόνηση, ενώ έχεις παίξει και το Σάββατο, μόνο κακό μπορεί να κάνει και όχι καλό. Οι γονείς φυσικά δεν καταλαβαίνουν, γι’ αυτό το επιβάλλαμε εμείς, που γνωρίζουμε πολύ καλύτερα από αυτούς, διότι και ο νεαρός ποδοσφαιριστής χρειάζεται μια ημέρα χωρίς σχολείο και χωρίς ποδόσφαιρο.

Κάθε χρόνο αποδεσμεύονται παίκτες από τα αγωνιστικά τμήματα…

Ναι, σε κάθε αγωνιστικό τμήμα κυρίως μέχρι Κ16 μπορεί να φύγουν 4 και να έρθουν άλλοι 4-5 ποδοσφαιριστές. Κυρίως φεύγουν εκείνοι που δεν είναι αφοσιωμένοι με το ποδόσφαιρο, οι εκείνοι που σκέφτονται τις σχολείο και της σπουδές, και είναι εκεί και παίζουν ποδόσφαιρο, αλλά δεν είναι αφοσιωμένοι. 

Χρόνος συμμετοχής στα αγωνιστικά τμήματα…

Με εσωτερικό κανονισμό τους πρώτους 6 μήνες όλοι οι ποδοσφαιριστές έχουν ικανοποιητικό χρόνο συμμετοχής. Όταν ήρθαμε βρήκαμε ποδοσφαιριστές με 1,500 λεπτά και άλλους με 80. Πως θα  κρίνεις ή πως θα εκπαιδεύσεις κάποιον όταν δεν του δίνεις χρόνο συμμετοχής. Στους πρώτους 6 μήνες, υπάρχουν αυτοί που είναι πιο έτοιμοι και είναι οι βασικοί, αλλά αν έχεις δυο παίκτες σε κάθε θέση, θα τους χρησιμοποιείς εναλλάξ. Ο κάθε ποδοσφαιριστής όμως στο πρώτο εξάμηνο και με τις 5-6 αλλαγές που γίνονται  στους αγώνες, παίρνουν χρόνο συμμετοχής τουλάχιστον 20 λεπτά. Όσοι είναι στον πάγκο, θα αγωνιστούν το λιγότερο 20 λεπτά και αυτό με εσωτερικό μας κανονισμό. Στο δεύτερο εξάμηνο, όσοι δεν μπορούν και είναι αυτοί που θα φύγουν, περνούν λιγότερο χρόνο συμμέτοχης από τους υπολοίπους. Κάτι καλό που έκανε επιτέλους η ΚΟΠ που άλλαξε τον κανονισμό και να γίνονται 5 αλλαγές στο παιχνίδι όπως γίνεται και στο Youth League για το Κ19, διότι έχουμε να κάνουμε με εκπαίδευση και στο Κ19 όπως καταλαβαίνετε. Μας δίνουν οι ευρωπαϊκές αρχές το παράδειγμα και εμείς κάνουμε χρόνια το αντίθετο. 

Κατά την άποψή μας τα τελευταία 3 χρόνια οι αναπτυξιακές ομάδες στον ΑΠΟΕΛ παίζουν το πιο ελκυστικό ποδόσφαιρο. Αυτή την αλλαγή μπορεί κάποιος εύκολα να την αποδώσει σε εσάς και στον Σάμιο.

Ευχαριστώ καταρχάς που το έχετε αναγνωρίσει, δεν είναι και τόσο δύσκολο να το δει κάποιος, αυτή είναι η πραγματικότητα, το ξέρουμε, ότι παίζουμε αυτό που λέτε, αυτός είναι ο στόχος μας και αυτό θέλουμε να βελτιώνουμε καθημερινά. Το ξέραμε ότι θα το πετυχαίναμε σχετικά γρήγορά, γιατί δεν υπήρχε κάτι, άρα είναι εύκολο να κάνεις γρήγορα τη διαφορά. Από εδώ και πέρα είναι να το πάρεις πιο εξειδικευμένα, εννοείται θέλουμε να το επιβάλλουμε ακόμη πιο πολύ να φαίνεται. Δεν μας ενδιαφέρει μόνο εδώ στην Κύπρο να είμαστε πρωταγωνιστές, μας ενδιαφέρει και σε Ευρωπαϊκό επίπεδο να πλησιάσουμε λίγο το επίπεδο. Αυτός είναι ο στόχος μας γι’ αυτό δουλεύουμε, έχουμε ένα πλάνο και πάμε βήμα βήμα, δίνουμε το χρόνο και θέλει και υπομονή. Το θέμα είναι να μην το χάσεις. Μπορούμε να το συνεχίσουμε, και μέσα από αυτή τη διαδικασία να μαθαίνουμε και να γινόμαστε καλύτεροι και να κάνουμε τη δουλειά μας όσο γίνεται καλύτερα για να βγαίνει αυτό το αποτέλεσμα στο γήπεδο. Να έρχεται ο κόσμος να βλέπει τις ομάδες μας και να το χαίρεται.

"Όσον βρίσκομαι στο ΑΠΟΕΛ κανένας δεν με έχει ενοχλήσει ποτέ προς το αρνητικό ίσα ίσα προς το θετικό, μας έχουν στηρίξει και από την πρώτη ομάδα να κάνουμε το έργο όπως το φανταζόμαστε και αυτό μας κάνει πιο εύκολη τη δουλειά μας για να υλοποιήσουμε το πλάνο μας για να μπορούμε και εμείς να αποδείξουμε ότι μπορούμε να βοηθήσουμε. Κάθε χρόνο μας δίνουν πράγματα, μας έφτιαξαν ένα γήπεδο ευχαριστούμε, αλλά είναι λίγο για τις ανάγκες στον ΑΠΟΕΛ χρειαζόμαστε ακόμη ένα, μας έδωσαν πολλά και μας δίνουν, τεχνογνωσία, αναλύσεις, gps που δεν είχαμε πριν, ενώ τώρα έχουμε. Υπάρχει βοήθεια και καλή θέληση. Μας δίνουν κάθε χρόνο και κάτι, αλλά και εμείς έχουμε αποδείξει ότι δίνουμε πίσω στην ομάδα ποιοτικά ταλέντα. Και θα το συνεχίσουμε αυτό".

Το μέλλον του Ιωάννη Γράμμου

Εμένα μου αρέσει να βλέπω project να υλοποιούνται, είναι η καλύτερη διαφήμιση και για μας και για την ομάδα. Ξεκινήσαμε δύο, έμεινα μόνος, θέλω αυτό όσο γίνεται να το πάω πιο ψηλά και να δημιουργηθεί κάτι σε Ευρωπαϊκά πρότυπα. Εμένα αυτός είναι ο στόχος ο δικός μου εδώ πέρα. Να δημιουργήσω κάτι πολύ ψηλό και μετά όταν αποχωρήσω να το βρουν οι επόμενοι για να το συνεχίσουν.

Ιωάννη σε ευχαριστούμε, θα μπορούσαμε να γράψουμε και άλλα τόσα. 4,5 ώρες κουβέντας μαζί σου, ήταν για εμάς πολύ ευχάριστες, μάθαμε αρκετά πράγματα και σε ευχαριστούμε που μοιράστηκες μαζί μας λίγες από τις γνώσεις σου.
Ευχαριστώ και εγώ πάρα πολύ και εύχομαι να έχουμε όλοι μια ευχάριστη και καλή ποδοσφαιρική χρονιά. 

Πηγή: www.footballacademia.com

 

Για να σχολιάσετε κάντε κλικ εδώ
 
ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
Πίσω στην αρχή της σελίδας