Τετάρτη, 21 Αυγούστου, 2019 | Επικοινωνία
trans gif

«Οι σιωπηλές γλώσσες της αγάπης, τα μάτια»

Πέτρος Πετρή  22/04/2018 11:37
«Οι σιωπηλές γλώσσες της αγάπης, τα μάτια»

«Οι σιωπηλές γλώσσες της αγάπης, τα μάτια»

Πέτρος Πετρή  22/04/2018 11:37

«Κατάντησε μαρτύριο, αηδία και ξεφτίλα κάθε Σαββατοκυριάκο να βλέπεις αυτή την ομάδα», είναι μερικές από τις ατάκες που ακούει κανείς τους τελευταίους μήνες από οπαδούς της Ομόνοιας, με το ντροπιαστικό σερί που καταγράφεται στην πολύχρονη ιστορία του «τριφυλλιού». Οι «πράσινοι» για ένατο διαδοχικό παιχνίδι γνωρίζουν την ήττα και φεύγουν από το γήπεδο με σκυφτό το κεφάλι. Η εικόνα γνώριμη σε όλους πλέον. Με νεύρα, ένταση και αδικαιολόγητες κόκκινες να ολοκληρώνεται (σχεδόν) κάθε παιχνίδι.

Η ομάδα του Γέσπερ Φρέντμπεργκ, αν και βρισκόταν μπροστά στο σκορ με τέρμα του συνήθης ύποπτου, Ματ Ντάρμπισαιρ, μέχρι το 86’ του αγώνα, η ΑΕΛ κατάφερε να φέρει… τούμπα το παιχνίδι στα τελευταία λεπτά και να πάρει τη νίκη με 2-1.

Η κατήφεια που σκόρπισε η 15η (!) ήττα στο πρωτάθλημα για τους «πράσινους» ήταν οφθαλμοφανής. Ακόμη μια μαχαιριά στο πληγωμένο σώμα της Ομόνοιας που βαδίζει τον δικό της Γολγοθά, αναμένοντας επιτέλους να ολοκληρωθεί το πρωτάθλημα αφού η σκέψη της βρίσκεται στραμμένη στα διοικητικά και στους τρόπους επιβίωσης του Σωματείου της.

Παρά το αίσθημα της ντροπής ωστόσο και της αποχώρησης των μόλις 1478 οπαδών που έδωσαν το παρών τους στο στάδιο της πρωτεύουσας, ένας αγνός οπαδός των «πρασίνων», παρέμεινε στη θέση του. Παρέμεινε όχι για να πανηγυρίσει, ούτε για να αποδοκιμάσει. Ήθελε μόνο να χειροκροτήσει τη δική του αγάπη που βλέπει με τα μάτια της …ψυχής, που για κάποιους αποτελεί ντροπή και αηδία αφού κουράστηκαν να τρίβουν τα μάτια τους με την παρούσα εικόνα.

Γεγονός ωστόσο, που δεν πέρασε απαρατήρητο από τους Ματ Ντάρμπισαιρ και ακόμη τον ποδοσφαιριστή της αντίπαλης ομάδας Ανδρέα Αβραάμ, ο οποίος αγωνίστηκε και στο παρελθόν στην ομάδα της Λευκωσίας, που κατευθύνθηκαν μαζί στο Βόρειο πέταλο για να του χαρίσουν τη φανέλα τους.   

Η κίνηση των χεριών του αγνού οπαδού της Ομόνοιας, όπως διαπιστώνεται και από τις φωτογραφίες, δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα εγκάρδιο ευχαριστώ. Ένα ευχαριστώ το οποίο χάσαμε από καιρό στα γήπεδα μας, με τον αγνό οπαδό της Ομόνοιας να μας βάζει γυαλιά και να μας υπενθυμίζει τον ρομαντισμό που υπάρχει ακόμη στο ποδόσφαιρο μας και τελικά δεν έχει χαθεί.

Πίσω στην αρχή της σελίδας