Η ιστορία ότι ο Σερ Άλεξ Φέργκιουσον ήθελε τον Πεπ Γκουαρδιόλα ως διάδοχό του στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ είναι από τα πιο γνωστά «what if » του σύγχρονου ποδοσφαίρου.
Ο Φέργκιουσον είχε αρχίσει να σκέφτεται σοβαρά την αποχώρησή του από το «Ολντ Τράφορντ» ήδη από τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Παρότι τελικά έμεινε μέχρι το 2013, αναζητούσε ο ιδιος έναν προπονητή που θα μπορούσε να συνεχίσει την κυριαρχία της Γιουνάιτεντ και να εξελίξει την ομάδα.
Ο Γκουαρδιόλα τότε είχε ήδη εντυπωσιάσει όλη την Ευρώπη με την Μπαρτσελόνα, καθώς από το 2008 ως το 2012 δημιούργησε μία από τις πιο επιδραστικές ομάδες όλων των εποχών, κατακτώντας Champions League και πρωταθλήματα και κυρίως αλλάζοντας τον τρόπο που παιζόταν το ποδόσφαιρο.
Σύμφωνα με αρκετές μαρτυρίες, ο Φέργκιουσον θεωρούσε ότι ο Πεπ είχε και την ισχυρή προσωπικότητα για να αντέξει την πίεση και την ικανότητα να επιβληθεί, ώστε να αναλάβει τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.
Το 2012 ο Γκουαρδιόλα αποχώρησε από τους Καταλανούς και έκανε ένα (προσωρινό, όπως αποδείχθηκε) διάλειμμα από την προπονητική, απολαμβάνοντας τη ζωή στη Νέα Υόρκη. Εκεί ταξίδεψε ο Φέργκιουσον μαζί με στελέχη της Γιουνάιτεντ για να συναντήσει τον Ισπανό προσωπικά.
Αργότερα αποκαλύφθηκε πως ο Φέργκιουσον ουσιαστικά του είπε κάτι σαν: «Όταν αποφασίσω να φύγω, θέλω να το ξέρεις πρώτος».
Ο Σκωτσέζος ήθελε να «κλειδώσει» τον Γκουαρδιόλα πριν ανοίξει επίσημα η θέση. Υπήρχε, ωστόσο, ένα... πρόβλημα. Ο Τσίκι Μπεγιριστάιν και ο Φεράν Σοριάνο, οι άνθρωποι με τους οποίους ο Ισπανός είχε φτιάξει τη μεγάλη Μπαρτσελόνα, είχαν ήδη μετακινηθεί στην άλλη πλευρά του Μάντσεστερ. Και το σχέδιό τους ήταν να πάρουν μαζί, κάποια στιγμή, και τον Γκουαρδιόλα, ο οποίος αρχικά επέλεξε την Μπάγερν (το 2013) και κατόπιν τους «Πολίτες».
Ο ίδιος ο Φέργκιουσον έχει παραδεχτεί ότι ο Γκουαρδιόλα ήταν μία από τις επιλογές που πίστευε πολύ. Όταν ανακοίνωσε τελικά την αποχώρησή του το 2013, η διοίκηση κατέληξε στον Ντέιβιντ Μόγιες, τον οποίο ο Φέργκιουσον επίσης υποστήριζε θερμά δημόσια. Τι θα γινόταν αν ο Γκουαρδιόλα διαδεχόταν τον Σκωτσέζο; Δεν θα μάθουμε. Ξέρουμε ότι η Σίτι μετατράπηκε σε υπερδύναμη και η Γιουνάιτεντ μπήκε σε μακρά περίοδο αστάθειας.
«Ο Πεπ άλλαξε ολοκληρωτικά το αγγλικό ποδόσφαιρο»
«Ακούστε, κάθομαι εδώ και χρόνια υπερασπιζόμενος τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον, και δικαίως, διότι αυτό που έκανε στη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ ήταν απίστευτο, αλλά μετά το σημερινό, που είδα τη Μάντσεστερ Σίτι να κατακτά ξανά το Κύπελλο Αγγλίας, νομίζω πως πρέπει να είμαστε ειλικρινείς για αυτό που βλέπουμε με τον Πεπ Γκουαρδιόλα. Αυτό πλέον δεν είναι φυσιολογικό. Είναι κάτι πέρα από κυριαρχία.
Κάθε σεζόν ο κόσμος λέει ότι η Σίτι θα πέσει, ότι θα χαθεί η δίψα, ότι κάποια άλλη ομάδα θα τους φτάσει… Κι όμως ο Πεπ συνεχίζει να εξελίσσεται, να ξαναχτίζει, να κερδίζει. Διαφορετικοί παίκτες, διαφορετικά συστήματα, ίδιο αποτέλεσμα: τίτλοι. Κοιτάξτε τον σημερινό τελικό, ο έλεγχος, η νοοτροπία, η αυτοπεποίθηση. Δεν πανικοβάλλονται καν πλέον στις μεγάλες στιγμές. Αυτό προέρχεται κατευθείαν από τον προπονητή.
Σας το λέω τώρα, πραγματικά πιστεύω ότι ο Πεπ Γκουαρδιόλα έχει ξεπεράσει τον Σερ Άλεξ Φέργκιουσον όσον αφορά το επίπεδο προπονητικής και την ποιότητα ποδοσφαίρου. Ποτέ δεν πίστευα ότι θα το έλεγα δημόσια, αλλά αυτό που έχει κάνει στη Μάντσεστερ Σίτι είναι εξωπραγματικό.
Ο Σερ Άλεξ έχτισε δυναστείες επί δεκαετίες, χωρίς αμφιβολία. Όμως ο Πεπ έχει αλλάξει ολοκληρωτικά το αγγλικό ποδόσφαιρο. Έχει ανεβάσει το τακτικό επίπεδο της Premier League σε επίπεδο που δεν έχουμε ξαναδεί ποτέ.
Και με ακόμα ένα Κύπελλο Αγγλίας να προστίθεται σε όλα όσα έχει ήδη κατακτήσει με τη Σίτι, ειλικρινά γίνεται πλέον αδύνατο να αγνοηθεί αυτή η συζήτηση.
Παρακολουθούμε τον κορυφαίο προπονητή στην ιστορία της Premier League».
Είναι τα λόγια του Γκάρι Νέβιλ, μετά την κατάκτηση του φετινού FA Cup από τη Μάντσεστερ Σίτι.
Ο Γκουαρδιόλα στάθηκε απέναντι στον θρύλο Φέργκιουσον
Επί σχεδόν είκοσι χρόνια, η Premier League είχε έναν απόλυτο κυρίαρχο. Και αδιαμφισβήτητο. Ο Φέργκιουσον δεν ήταν μόνο ο προπονητής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, ήταν η ίδια η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δημιούργησε μια αυτοκρατορία, κατέκτησε 13 πρωταθλήματα, δύο Champions League και μετέτρεψε τους «κόκκινους διαβόλους» στο μεγαλύτερο ποδοσφαιρικό brand του κόσμου. Στα χρόνια της κυριαρχίας του Σκωτσέζου ουδείς πίστευε ότι θα ερχόταν κάποιος που θα μπορούσε να αμφισβητήσει σοβαρά την κληρονομιά του.
Το έκανε ο Γκουαρδιόλα. Στάθηκε απέναντι στον θρύλο.
Από τη στιγμή που ανέλαβε τη Μάντσεστερ Σίτι, το 2016, ο Καταλανός τεχνικός δεν έφερε μόνο τίτλους, αλλά επανάσταση. Σε μια δεκαετία άλλαξε τον τρόπο που παίζεται το ποδόσφαιρο στην Αγγλία, ανέβασε το επίπεδο της Premier League και δημιούργησε μία από τις πιο κυριαρχικές ομάδες που έχει δει ποτέ το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Αναπόφευκτα γίνεται η σύγκριση των δύο και τίθεται το ερώτημα αν ο Γκουαρδιόλα ξεπέρασε τον Φέργκιουσον, στο οποίο ο Νέβιλ απάντησε χωρίς κανέναν δισταγμό καταφατικά.
Η Premier League ήταν πάντα το πιο δύσκολο, το πιο ανταγωνιστικό, το πιο απρόβλεπτο πρωτάθλημα στον κόσμο. Κι αυτά καθιστούσαν σχεδόν αδύνατη τη μακροχρόνια κυριαρχία μίας ομάδας. Ο Γκουαρδιόλα πήγε κόντρα (και) σε αυτό το «θέσφατο».
Η δική του Μάντσεστερ Σίτι έγινε η πρώτη ομάδα στην ιστορία της Premier League με 100 βαθμούς, κατέκτησε τέσσερα συνεχόμενα πρωταθλήματα, πέτυχε εγχώρια και διεθνή τρεμπλ και δημιούργησε τη μεγαλύτερη περίοδο σταθερής κυριαρχίας της σύγχρονης Premier League.
Η δική του Μάντσεστερ Σίτι, επίσης, δεν κατέκτησε μόνο τίτλους, αλλά κυριάρχησε με έναν τρόπο μηχανικό, απόλυτο. Οι αντίπαλοί της περίμεναν να χάσει τη δίψα της, να κλείσει τον κύκλο της κι, όμως, αυτή εξελισσόταν. Και αυτό πιστώνεται ο Ισπανός, ο οποίος πάντα έβρισκε έναν τρόπο όχι απλά για να επιβιώνει η ομάδα του, αλλά να πηγαίνει και ένα βήμα παρακάτω.
Από τον Σέρχιο Αγουέρο στον Έρλινγκ Χάαλαντ, από τον Νταβίδ Σίλβα στον Κέβιν Ντε Μπρόινε, από τον Φερναντίνιο στον Ρόδρι, ο Γκουαρδιόλα κατάφερνε πάντα να ξαναχτίζει χωρίς να χάνει την κυριαρχία του.
Μια ποδοσφαιρική, πολιτισμική αλλαγή από τον Γκουαρδιόλα
Άλλαξε το αγγλικό ποδόσφαιρο και αυτή είναι η μεγαλύτερη επιρροή του: ότι προκάλεσε μια πολιτισμική αλλαγή. Μετά από αυτόν (και χάρη σε αυτόν), η Premier League άρχισε να σκέφτεται διαφορετικά. Η πίεση ψηλά, το build up από την άμυνα, η σημασία της κατοχής για να ελέγξει μια ομάδα τον αγώνα και η κάθε λεπτομέρεια στην τακτική είναι μερικά στοιχεία που πολλές ομάδες προσπάθησαν να προσαρμόσουν (εννοείται ότι ήταν αδύνατο να το καταφέρουν όλες) στο παιχνίδι τους.
Ο Γιούργκεν Κλοπ δημιούργησε ίσως τη μοναδική ομάδα που μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τη Σίτι του Γκουαρδιόλα. Ο Μικέλ Αρτέτα προσπάθησε να «χτίσει» τη δική του Άρσεναλ σε πολλές από τις ίδιες αρχές. Kαι δικαιώθηκε φέτος με την κατάκτηση του πρωταθλήματος.
Εννοείται, βέβαια, ότι όσο εντυπωσιακά κι αν είναι τα επιτεύγματα του Ισπανού, ο Σερ Άλεξ θα παραμένει για πάντα σημείο αναφοράς. Δημιούργησε διαφορετικές γενιές πρωταθλητών, επιβίωσε σε διαφορετικές εποχές ποδοσφαίρου και παρέμεινε κυρίαρχος απέναντι σε τελείως διαφορετικούς αντιπάλους, από την Άρσεναλ του Αρσέν Βενγκέρ ως την Τσέλσι του Ζοσέ Μουρίνιο. Μπορεί, βέβαια, να μην είχε μία σταθερή φιλοσοφία παιχνιδιού, αλλά είχε τον τρόπο του να κυριαρχεί, να φέρνει νοοτροπία νικητή στους παίκτες του, να δημιουργεί μια αυτοκρατορία σχεδόν από το μηδέν. Και χωρίς τα τεράστια οικονομικά ποσά που είχε στη διάθεσή του ο Γκουαρδιόλα για να φτιάξει το δικό του ποδοσφαιρικό αριστούργημα.
Οι αριθμοί του παραμένουν αδιανόητοι ως σήμερα: 13 τίτλοι στην Premier League, 410 νίκες, 1.752 βαθμοί, πάνω από δύο δεκαετίες στην κορυφή του αγγλικού ποδοσφαίρου
Για πολλούς, η μεγαλύτερη απόδειξη του μεγαλείου του Φέργκιουσον παραμένει το επίτευγμά του με την Αμπερντίν, όταν κατάφερε να σπάσει την κυριαρχία των τεράστιων ευρωπαϊκών δυνάμεων και να κατακτήσει ευρωπαϊκό τίτλο με έναν σύλλογο που θεωρητικά δεν ανήκε στην elite.
Ο ένας είναι ίσως ο σημαντικότερος νεωτεριστής της σύγχρονης ποδοσφαιρικής εποχής. Ο άλλος παραμένει πιθανότατα ο μεγαλύτερος manager στην ιστορία της Premier League.
Και ίσως να μη χρειάζεται καν να υπάρχει «νικητής» σε αυτή τη σύγκριση. Ανεξάρτητα από το ποιος θεωρείται τελικά ο κορυφαίος, είναι βέβαιο ότι ο Φέργκιουσον έφτιαξε μια δυναστεία και ο Γκουαρδιόλα άλλαξε την Premier League. Πώς θα ξεπεραστεί, αλήθεια, η κληρονομιά και των δύο;
Πηγή: athletiko
